ถ้าจะไล่ตามหา “ปลายทาง” ของคำว่า Best games จริง ๆ อาจไม่มีอยู่เลย เพราะทุกครั้งที่คิดว่าเราได้จบมันแล้ว ความทรงจำจาก PlayStation games และ PSP games ก็จะย้อนกลับมาอีกรอบ เหมือนวงจรที่ไม่เคยปิดสนิท เกมเหล่านี้ไม่ได้ถูกออกแบบให้ “จบ” อย่างเดียว แต่ถูกออกแบบให้ “กลับมาอยู่ในใจ” ผู้เล่นได้ตลอดเวลา
PlayStation games ทำหน้าที่เหมือนโลกขนาดใหญ่ที่ค่อย ๆ ดูดผู้เล่นเข้าไปทีละชั้น เกมอย่าง The Last of Us Part II, God of War Ragnarök และ Horizon Forbidden West ไม่ได้ให้แค่ภารกิจให้ทำ แต่ให้ผู้เล่นอยู่กับอารมณ์ที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ตั้งแต่ความหวัง ความสูญเสีย ไปจนถึงความเงียบที่หนักแน่นในบางช่วงเวลา เมื่อจบเกมแล้ว ความรู้สึกเหล่านี้ไม่ได้หายไป แต่กลับกลายเป็นสิ่งที่ผู้เล่นนึกถึงโดยไม่ตั้งใจ
ในขณะเดียวกัน PSP games คือโลกที่กระชับกว่า แต่ฝังลึกไม่แพ้กัน เกมอย่าง Monster Hunter Freedom Unite, Crisis Core: Final Fantasy VII และ Persona 3 Portable ถูกเล่นในจังหวะชีวิตที่หลากหลาย บางครั้งเล่นแค่ไม่กี่นาที แต่กลับกลายเป็นช่วงเวลาที่จำได้แม่นที่สุด เพราะมันผูกกับสถานการณ์จริงของผู้เล่นในตอนนั้น
สิ่งที่ทำให้ทั้ง PlayStation games และ PSP games ถูกยกให้เป็น Best games คือ “การไม่ยอมถูกลืมอย่างง่าย ๆ” ต่อให้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน ภาพ เสียง หรือความรู้สึกบางอย่างจากเกมก็ยังสามารถโผล่กลับมาได้เหมือนเดิม โดยไม่ต้องพยายามเรียกคืน
PlayStation games มีความพิเศษตรงการสร้างโลกที่เต็มไปด้วยรายละเอียด โลกที่ผู้เล่นสามารถหลงเข้าไปได้อย่างเป็นธรรมชาติ ทุกฉากเหมือนถูกออกแบบให้มีความหมาย ในขณะที่ PSP games ใช้ข้อจำกัดของตัวเองสร้างประสบการณ์ที่ตรงไปตรงมา แต่หนักแน่นในแบบของมันเอง ทำให้ทั้งสองฝั่งมีเสน่ห์ต่างกันแต่เชื่อมกันด้วย “ความจำ”
ตัวละครจากทั้งสองแพลตฟอร์มยังเป็นเหมือนจุดยึดของความทรงจำ Kratos ที่เต็มไปด้วยความขัดแย้ง Ellie ที่เติบโตผ่านความเจ็บปวด หรือ Zack ที่เต็มไปด้วยความหวังจนถึงวินาทีสุดท้าย ตัวละครเหล่านี้ไม่ได้เป็นแค่ส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่อง แต่เป็นเหมือน “ความรู้สึกที่มีชื่อเรียกได้”
แม้เทคโนโลยีเกมจะพัฒนาไปไกลมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่ Best games จาก PlayStation games และ PSP games ยังคงมีพื้นที่ของตัวเอง เพราะสิ่งที่มันสร้างไว้ไม่ใช่สิ่งที่วัดได้ด้วยกราฟิกหรือความเร็วของเครื่อง แต่เป็นสิ่งที่อยู่ในความทรงจำของผู้เล่น
ชุมชนผู้เล่นก็ยังคงเป็นเหมือนแรงดึงให้เกมเหล่านี้ไม่หายไป การพูดถึง การจัดอันดับ และการย้อนกลับไปเล่นใหม่ ทำให้เกมเหล่านี้ยังคงถูก “ใช้งานในความทรงจำร่วม” อยู่ตลอดเวลา